Hipoterapia
Hipoterapia - co to jest?
Hipoterapię tworzą dwa wyrazy greckie: hippos - koń i therapeuticos - leczniczy; termin ten został wzięty z Zachodu, gdzie jest używany od ponad 40lat! Hipoterapia ma na celu przywracanie zdrowia i usprawnianie przy pomocy konia i jazdy konnej oraz wszelkiego kontaktu z tym pięknym zwierzęciem. Uniwersalność hipoterapii polega na jednoczesnym oddziaływaniu ruchowym, sensorycznym, psychicznym i społecznym.
Hipoterapia stosowana przez profesjonalnych instruktorów, przy przestrzeganiu wskazań i przeciwwskazań, stanowi cenne uzupełnienie kompleksowego usprawniania rehabilitacyjnego osób niepełnosprawnych. Ta forma rehabilitacji, jako metoda psychoruchowego, sensomotorycznego oddziaływania na pacjenta, ma podstawy neurofizjologiczne.
Hipoterapia stosowana przez profesjonalnych instruktorów, przy przestrzeganiu wskazań i przeciwwskazań, stanowi cenne uzupełnienie kompleksowego usprawniania rehabilitacyjnego osób niepełnosprawnych. Ta forma rehabilitacji, jako metoda psychoruchowego, sensomotorycznego oddziaływania na pacjenta, ma podstawy neurofizjologiczne.
Wskazania do stosowania hipoterapii:
- neurologiczne zespoły objawów pod postacią:
- mózgowego porażenia dziecięcego,
- stanów po urazach czaszkowo-mózgowych,
- przepukliny oponowo-rdzeniowej,
- chorób nerwowo-mięśniowych,
- chorób pochodzenia genetycznego,
- minimalnego uszkodzenia mózgu,
Hipoterapia zalecana jest również, jako uzupełnienie i wzmocnienie leczenia większości pacjentów nadpobudliwych z problemami emocjonalno-rozwojowymi.
Formy hipoterapii obejmują:
- terapeutyczną jazdę konną - pacjent poddawany jest ruchom konia w różnych pozycjach (np. w siadzie przodem, tyłem, w leżeniu),
- rehabilitację konną - pacjent poza terapeutyczną jazdą konną wykonuje ćwiczenia w różnych pozycjach pod okiem fizjoterapeuty,
- terapię kontaktem z koniem - której istotą jest emocjonalny kontakt pacjenta z koniem, sytuacja terapeutyczna, a nie sama jazda. Terapia ta stosowana jest u pacjentów z głębokim upośledzeniem umysłowym, cechami autystycznymi, zaburzeniami psychicznymi.
Hipoterapia wpływa na:
- Kodowanie w mózgu prawidłowego chodzenia.
Podczas gdy koń się porusza na miednicę siedzącego prawidłowo pacjenta, przenoszony jest wzorzec ruchowy, odpowiadający kolejnym fazom poruszania się zdrowego człowieka. Przekazywane są pacjentowi trójwymiarowe impulsy o częstotliwości wahających się od 90 do 110 na minutę, pochodzących z grzbietu końskiego.
- Normalizację napięcia mięśniowego, niezbędną do nauki prawidłowego, czynnego ruchu.
Sprzyja temu prawidłowa pozycja przyjmowana przez jeźdźca podczas jazdy, rytmiczny ruch jego ciała, naprzemienne rozluźnianie i napinanie mięśni oraz temperatura konia, która jest o około 1 stopień wyższa od temperatury człowieka.
- Doskonalenie równowagi, koordynacji, orientacji w przestrzeni oraz poczucia rytmu.
Dla dziecka nieporuszającego się samodzielnie, jazda na koniu (płynny, skoordynowany trójwymiarowy ruch) pozwala na uzyskanie świadomości położenia w przestrzeni własnego ciała, a tym samym zdobywanie doświadczenia ruchu w przestrzeni.
- Stymulację i normalizację czucia powierzchniowego.
Między innymi dzięki dotykowi ciepłej, miękkiej i gładkiej skóry konia.
- Poprawę stanu psychicznego pacjenta.
Poprzez kontakt z żywym zwierzęciem dziecko zyskuje nowego przyjaciela; poznaje jego imię, uczy się współżycia z inną żywą istotą. Koń jest większy od pacjenta, ale jest mu posłuszny, co pozwala dziecku na wzrost odwagi, poczucia sukcesu, a tym samym własnej wartości. Zajęcia, w których dziecko czynnie uczestniczy, wpływają na wzrost koncentracji, samokontroli, pobudzają inicjatywę, dają lepsze zrozumienie własnych możliwości i potrzeb. Jeżeli hipoterapia jest prowadzona fachowo, zajęcia odbierane są, jako zabawa. Dziecko nie ma świadomości, że są to ćwiczenia tyle, że prowadzone w innej formie, ponadto dla niektórych dzieci jest to jedyna możliwość przebywania na świeżym powietrzu, wśród innych dzieci.
65 5361 200 
65 5369 452